ตอนนี้ฉันท้อเหลือเกิน... เธอบอกว่า เธออึดอัด ไม่มีอิสระ รำคาญมาก ... สิ่งที่ฉันทำให้เธอรำคาญ ก็คือ การที่ฉันจู้จี้จุกจิกกับเธอ ถามนู่นถามนี่กับเธอ แต่ฉันก็แค่ถาม ฉันไม่เคยห้าม ไม่เคยว่า ถ้าหากว่าเธอจะทำอะไร ชีวิตของเธอก็คือของเธอ ที่ผ่านมา ฉันไม่เคยบังคับอะไรเธอได้ เธอกำหนดชีวิตของเธอด้วยตัวเธอเอง... แต่เธอรู้มั้ย ฉันไม่เคยรำคาญเธอ เธอไม่เคยบังคับฉัน เธอไม่เคยสั่งให้ฉันทำอะไร ซึ่งมันก็ดี แต่ฉันอยากให้เธอทำมันบ้าง ฉันจะได้รู้สึกว่าเธอใส่ใจ... ส่วนสิ่งที่เธอทำให้ฉันรู้สึก คือ เสียใจ เธอทำให้ฉันเสียใจด้วยการกระทำของเธอ กับเรื่องเดิมๆที่เธอก็รู้ว่า ถ้าเธอทำ ฉันจะรู้สึกยังไง แต่เธอก็ยังคงทำมันซ้ำอยู่เรื่อย ฉันเป็นคนนะ ฉันมีความรู้สึก ถึงฉันจะรักเธอ แต่ฉันก็เจ็บ เจ็บจนตอนนี้ฉันไม่เหลือหัวใจจะรู้สึกอะไรแล้ว ... ฉันไม่อยากเดินไปจากเธอ แต่ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง มันคงดี ถ้าเธอเป็นฝ่ายเดินไปจากฉันเอง... สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้ คือ อยู่ตรงนี้ต่อไป แต่ฉันคงไม่ทำอะไรเหมือนที่ผ่านมาอีกแล้ว ฉันพอแล้ว ซึ่งมันคงทำให้เธอมีความสุข และเป็นอิสระ และถ้าวันนึงเธออยากเดินไปจากฉัน เพราะเธอเจอคนที่ใช่สำหรับเธอ ขอให้เธอบอกฉันนะ ฉันยินดีให้เธอไป และ ฉันจะไม่รั้งเธอไว้อีกแล้วว T-T